மக்களே உங்களுக்காக புரிந்து சிந்திப்பீராக 

2026 ஆம் ஆண்டின் முதல் காலாண்டில் இலங்கை 8.09 பில்லியன் அமெரிக்க டொலர் கடனைச் செலுத்தியுள்ளதாக வெளியான தகவல் அரசியல் மற்றும் சமூக வட்டாரங்களில் பரவலாக பேசப்பட்டு வருகிறது. சில தரப்புகள் இதனை வரலாற்று முக்கியத்துவம் வாய்ந்த பொருளாதார சாதனையாகவும் சித்தரிக்கின்றன.

ஆனால் பொருளாதார ரீதியில் இந்த விடயத்தை ஆராயும்போது, வெறும் கடன் செலுத்தப்பட்ட தொகையை மட்டும் வைத்து ஒரு நாட்டின் பொருளாதார வெற்றியை மதிப்பிட முடியுமா என்ற கேள்வி எழுகிறது.

ஒரு குடும்பம் தமக்கிருந்த பழைய கடனை அடைப்பதற்காக புதிய கடன் பெற்றால், அதனை பொருளாதார முன்னேற்றம் என கூற முடியாது. அதேபோல், ஒரு நாடு செலுத்திய கடனுக்கான நிதி எவ்வாறு திரட்டப்பட்டது என்பதுதான் முக்கியமான அம்சமாகும்.

அந்த நிதி புதிய கடன்கள் மூலம் பெறப்பட்டிருக்கலாம். சர்வதேச நாணய நிதியத்தின் உதவிகள் பயன்படுத்தப்பட்டிருக்கலாம். கடன் மறுசீரமைப்பு நடவடிக்கைகள் மேற்கொள்ளப்பட்டிருக்கலாம். அல்லது வெளிநாட்டு நாணய கையிருப்பிலிருந்து செலவிடப்பட்டிருக்கலாம்.

எனவே, “8.09 பில்லியன் டொலர் கடன் செலுத்தப்பட்டது” என்ற தகவல் மட்டுமே பொருளாதார வெற்றிக்கான முழுமையான அளவுகோலாக கருதப்பட முடியாது.

பொருளாதார நிபுணர்கள் பொதுவாக கவனம் செலுத்துவது, எவ்வளவு தொகை செலுத்தப்பட்டது என்பதைக் காட்டிலும், அதன் விளைவுகள் என்ன என்பதில்தான் உள்ளது. மொத்த அரசுக் கடன் குறைந்துள்ளதா? கடன் மற்றும் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தி விகிதம் குறைந்துள்ளதா? எதிர்கால வட்டி சுமைகள் தளர்ந்துள்ளதா? போன்ற கேள்விகளே முக்கியமானவையாக கருதப்படுகின்றன.

கடன் மறுசீரமைப்பின் மூலம் திருப்பிச் செலுத்தும் காலம் நீட்டிக்கப்பட்டிருந்தாலும், அந்தக் கடன் பொறுப்பு முற்றிலும் மறைந்துவிடாது. அது எதிர்காலத்திற்குத் தள்ளப்பட்டிருக்கலாம் என்பதையும் கவனத்தில் கொள்ள வேண்டும்.

ஒரு நாட்டின் பொருளாதாரம் உண்மையாக மீண்டுள்ளதாகக் கூற வேண்டுமெனில், அதன் தாக்கம் மக்களின் அன்றாட வாழ்க்கையில் பிரதிபலிக்க வேண்டும். உணவுப் பணவீக்கம் கட்டுப்பாட்டுக்குள் வர வேண்டும். வேலைவாய்ப்புகள் அதிகரிக்க வேண்டும். குடும்பங்களின் வாங்கும் சக்தி உயர வேண்டும். வறுமை விகிதம் குறைய வேண்டும்.

இன்றும் பல குடும்பங்கள் உயர்ந்த வரிச்சுமை, மின்சாரக் கட்டண உயர்வு, அதிகரித்த வாழ்க்கைச் செலவுகள் மற்றும் வட்டி சுமைகளால் பாதிக்கப்பட்டுள்ளன என்பது மறுக்க முடியாத உண்மையாகும்.

2022 ஆம் ஆண்டு பொருளாதார நெருக்கடியின் போது இலங்கையின் வெளிநாட்டு நாணய கையிருப்பு 2 பில்லியன் அமெரிக்க டொலருக்கும் கீழ் சரிந்திருந்தது. தற்போது அந்த நிலைமையில் முன்னேற்றம் ஏற்பட்டுள்ளதெனக் கூறப்பட்டாலும், எதிர்காலத்தில் வாகன இறக்குமதி, எரிபொருள் கொள்வனவு மற்றும் வெளிநாட்டு கடன் தவணைகள் போன்றவை மீண்டும் டொலர் தேவையை அதிகரிக்கக்கூடிய காரணிகளாகக் காணப்படுகின்றன.

ஒரு நாட்டின் உண்மையான பொருளாதார வலிமை அதன் கடன் செலுத்தும் திறனில் மட்டும் இல்லை. ஏற்றுமதி வருமானம் அதிகரிப்பது, வெளிநாட்டு முதலீடுகள் வருவது, உற்பத்தித் திறன் உயர்வது, புதிய வேலைவாய்ப்புகள் உருவாகுவது மற்றும் மக்களின் வாழ்க்கைத் தரம் மேம்படுவது போன்ற அம்சங்களில்தான் நீடித்த வளர்ச்சி அடையாளம் காணப்படுகிறது.

கடன் செலுத்துவது நிச்சயமாக அவசியமான நிதி நடவடிக்கை. ஆனால் அதனை மட்டும் அடிப்படையாகக் கொண்டு பொருளாதாரம் முழுமையாக மீண்டுவிட்டது அல்லது வரலாற்றுச் சாதனை நிகழ்ந்துவிட்டது என முடிவு செய்வது பொருளாதார ரீதியில் முழுமையான பார்வையாக இருக்காது.

ஒரு நாட்டின் வெற்றி, அது எவ்வளவு கடனை அடைத்தது என்பதைக் காட்டிலும், அதன் மக்கள் எவ்வளவு நிம்மதியாகவும் வளமாகவும் வாழ்கிறார்கள் என்பதில்தான் இறுதியாக அளவிடப்பட வேண்டும்.